LLIK

en al helemaal niet als de tegenstander beter is. Over 20 jaar geen boeken met als titel "Wij waren de beste!", waarin op heroische wijze wordt uitgelegd waarom 'wij' hadden moeten winnen. De komende 20 jaar geen complimenten in vakantiebestemmingen gepaard met de mededeling dat 'we' eigelijk beter waren. Geen van deze troostprijzen maar met lege handen naar huis en meer van die spreekwoordelijke ongein.

Hiermee komt ook deze derde editie van F.C. de Unie tot een vroegtijdig eind. Wij vonden het weer mooi om te doen en gaan er zeker weer hard over nadenken om over twee jaar weer keihard terug te komen. Een ieder bedankt die weer heeft meegewerkt.

Bekijk je treurigste gezicht in tijden hier.













Hup Turkije!

Wij van F.C. de Unie zijn er zo goed als klaar voor en ik mag hopen moedertje Rusland ietsjes minder. Het zou toch niet zo zijn dat Guus iets over het Nederlands elftal weet dat de rest van de wereld niet weet... Nee nee nee, dat is doomdenken en daar doen we niet aan.

Morgen aan tafel o.a. schrijver, ex- en Rotterdammer Ernest van der Kwast en een derde helft met Elle Bandita, Homey Universalis en Kaus en Koos. Wedden dat het een fraaie avond wordt.

Foto's hier. Ik schrijf morgen meer daar ik niet verder kom dan bovenstaande woordgrap.

Natuurlijk is de wedstrijd van vanavond er één voor de spreekwoordelijke spek en bonen, dat weten wij ook. Desalniettemin pakken wij gewoon uit met aan tafel K-1 fighter Gökhan Saki en Rotterdamse media enfant terrible en vaste bezoeker van F.C. de Unie Jack Kerklaan.

In de derde helft een soort van reünie als The Apers hun ouwe vrienden Jerry Hormone en Marien Nicotine meenemen om wat ouwe klassiekers eruit te stampen. Peter van de Stelt a.k.a. Roccalberti zal je daarna in de gelegenheid stellen om te blijven dansen.

Spek en Bonen?
Hele!
Wilde!
Avond!

Jawel 4 -1. Die boys aldaar komen hard zo hàààààààrd.

Over hard gesproken... Aux Raus in de derde helft dat was hard, de dames van FNNNN waren dan weer heel erg zacht, maar zorgden voor een ongekend hard pompende en gezellige Rotown.
Buiten was het ook nog lang onrustig, Zuid-Amerikaanse taferelen mensen.

Dan tijdens de wedstrijd zelf. De combinatie Sjoerd, Erik en Bruno bleek een goed drietraps tandem voor 99,5% van de bezoekers. Voor die overige 0,5%... jullie kunnen wellicht beter naar de Vagebond, Stalles of een willekeurige kroeg op het Stadhuisplein gaan... Je eigen feestje organiseren is natuurlijk ook nog een optie.

Het filmpje hierboven is van de Bubbelebimmers. FLAN! FLAN! En foto's van jezelf zijn weer hier te vinden.

Kaarten voor de wedstrijd om een zak drop (dank je Sjoerd voor deze quote) a.s. dinsdag (Nederland - Roemenië) en de kwartfinale op zaterdag 21 juni zijn nu in den voorverkoop. Tot daar!

EDIT: Ook mijn vriend Maarten Mieras heeft een paar hele fijne plaatjes geschoten. NL - IT, NL - FR.

Aan tafel vanavond naast Bruno niemand minder dan Jakhals Sjoerd en beroepszwemmer / kunstenaar Erik van Loon.

Een kijkje achter de schermen: We hebben een verbeterde beamer. Niet minder dan 4500 Ansi Lumen op het grote scherm vanavond. Het is maar dat u het weet. Meer informatie omtrent Ansi Lumen.

In de immer groeiende polls sectie een aantal nieuwe vragen. Zoals daar zijn:


Wesley Snijder als Olivier Tuinier...


Giovanni als Andy Tielman..


Van de Sar als Joost van Soda P.

Sorry voor deze late update maar we moesten even bijkomen... God! God! God! Het werd 3-0.. we hadden een uitverkocht huis en de sfeer was goed. Volgens mij zijn we begonnen.
Even analyserend. Voor Bruno moet het wel een heel vreselijke avond zijn geweest, hoewel errug stil heeft hij zich kranig geweerd op het podium en ook voor de microfoon van BNR bleef de man beleefd en een goed verliezer. Luister zelf.
Homey Universalis, de 113b-ers, Bubbelebim en ook Dennis en Dennis (binnenkort een nieuwe real life soap op RTL-5) ... iedereen was lekker in vorm. Achter de schermen zijn er nog wat verbeter puntjes maar och, lieve bezoekers/ voyeurs daar zal ik u niet mee vervelen.

Wij gaan snel door met het organiseren van F.C. De Unie voor vrijdag de 13de. Aan tafel.... dat houden we nog even geheim. We hebben wel een hele fijne derde helft met de moppies van FNNNN en de zonen van DJ Paul Elstak (wat natuurlijk een schuilnaam is voor een groepering van formaat ;-) ).

Oh ja. Foto's hier... Evenals twee jaar terug door Esther "doe de Shaka Zulu met je" Stam.

Ik kan het nog steeds niet helemaal geloven. Beeldmateriaal en een uitgebreidere uiteenzetting van de emoties vanavond. Als je zelf filmpjes of foto's heb, mail ze naar bookings (a) llik (punt) com.

De beamer geïnstalleerd, de MX-50 is gehuurd. Het Rotown personeel geïnstrueerd, de 113B-ers zijn warmgelopen. Bubbelebim staat in de spits en Rufus heeft de juiste platen uitgezocht. Bruno... Bruno baalt van Cannavaro maar heeft er ook veel zin in.

F.C. de Unie is er klaar voor. Deze maandag de grote kickoff, met aan tafel naast Bruno Dennis en Dennis. De derde helft beloofd heel veel 'moois' met Le Marquis op de bühne en Neef Dave a.k.a. David Jose de La Vibes en Tante Odessa op de draaitafels.

Maandag 9 Juni uurtje of half acht in Rotown . We zien je daar...

Onze eigen Papa Bouba Diop (de man bestaat echt) a.k.a. Bruno Giuntoli, was afgelopen maandag uitgenodigd om bij de Italië special van Holland Sport zijn verzameling Italië voetbalshirts te komen showen. De man mocht ook direct mee doen aan een behoorlijk grappig rond-de-tafel-gesprek met enkele grote meneren.

Bekijk de aflevering hier en zie hoe Bruno vanaf een minuut of twintig ongegeneerd Van Hanegem verbeterd en het toernooi systeem van het EK dit jaar uitlegt.

Wat mij betreft heeft Coca Cola op het moment de grappigste voetbal gerelateerde reclame.

Maandagavond, 9 juni 20.45, Stade de Suisse, Bern, Zwitserland. Nederland - Italië.
Wat betekent dat voor mij, een in Rotterdam geboren en getogen Italiaan. Want laat ik dat voorop stellen ik ben een Italiaan, en een Rotterdammer.

De onvermijdelijke vraag, voor wie ben je Bruno? Laat ik de kaarten maar meteen op tafel leggen, ik ben voor Italië. Ik ben altijd voor Italië, tegen Duitsland, tegen Brazilië dus ook tegen Nederland. Laat ik ook maar gelijk eerlijk zijn over mijn sentimenten over deze wedstrijd, ik win het liefst tegen Nederland!
Hoezo dat nou, hoor ik je denken geachte lezer, vanwaar die vijandigheid, waar hebben wij Nederlanders dit aan verdiend? Waarom zo fel gekant tegen het land waar je geboren en opgetogen bent, waar het voetbal betreft?
De schuld ligt bij de Nederlandse sportjournalistiek en de vele discussies die ik in de loop der jaren heb gevoerd met Nederlandse voetballiefhebbers:

ITALIË KAN NIET AANVALLEN, ALEEN MAAR VERDEDIGEN!

Ik heb het bovenstaande (altijd anders verpakt) nu al zo vaak gehoord en gelezen, dat er een bepaalde antipathie jegens een deel van voetbalminnend Nederland zich van mij meester heeft gemaakt.
Zes jaar geleden was ik te gast bij Barend en Van Dorp rond de halve finale van het EK, Nederland - Italië, de beruchte wedstrijd van de vijf gemiste penalty’s. Voor de wedstrijd stak Jan Mulder (een notoire anti-italië-discipel) een tirade af tegen het Italiaanse voetbal, alleen maar verdedigen dit, verdedigen dat, anti-voetbal zus, afbraak-voetbal zo, het venijn droop er vanaf. Cruyff de grootste criticaster van het Italiaanse voetbal heeft het zelfs gepresteerd om te zeggen “Italianen kunnen niet van je winnen, maar je kan wel van ze verliezen” Die ik heb ik nooit begrepen (nou heb ik dat wel vaker bij Cruyff, zal wel aan mij liggen), want als iemand van die Italiaan verliest, dan heeft die Italiaan toch van die iemand gewonnen. Automatisch.

Laatst sta ik een beetje te dansen komt er weer zo’n gozer op me af, halfdronken “Italië niet echt terecht wereldkampioen hé, Frankrijk was toch drie klassen beter”. ”Waar baseer je dat op?” vraag ik rustig, de schrale bierlucht ontwijkend. “Nou, goed verdedigd hoor dat hele toernooi, maarruh niet echt creatieve middenvelders en aanvallers, beetje saai om naar te kijken allemaal”. Ik noem ze even op “Pirlo, Del Piero, Totti, Toni” (Ron Vlaar heeft nog steeds nachtmerries). Hij kijkt me aan alsof hij de namen voor het eerst hoort.“ Ja, jullie hebben wel goede voetballers, maar jullie verdedigen altijd, KATTENATSJIÓÓ hé’”
Nu flip ik, dat woord, (catenaccio, italiaans voor dikke ketting, een spelsysteem uitgevonden door een trainer, eind jaren vijftig uit Ticinio, Italiaans-sprekend Zwitserland), iedereen gebruikt het maar te pas en te onpas om hun aangeleerde frustraties over het Italiaanse voetbal te verklaren. Altijd komt het weer bovendrijven, net als dat hardnekkige gerucht over Richard Gere die ene dat hij bij de eerste hulp in een ziekenhuis in Hollywood werd aangetroffen met een cavia in zijn reet omdat die zo lekker krabben.

Tuurlijk speelde Italië in de jaren zestig met dat systeem, Inter speelde het en Inter vormde de ruggengraat van de ”Squadra Azzura”. Één libero voor de keeper en met zijn allen voor de pot en wachten op dat ene foutje en dan zo snel counteren dat die bal er aan de andere kant in ligt voordat de tegenstander door heeft dat ze de bal niet meer hebben.
Waarom is dat laf trouwens? Het getuigt juist van heel veel moed om steeds het risico te lopen een verdwaalde bal in het net te zien belanden onder de constante druk van de tegenstander. En een counter is toch een aanval? En goed verdedigen is toch ook een kwaliteit?

Italië speelt trouwens allang geen catenaccio meer, in de halve finale tegen Duitsland op het laatste WK stonden er in de verlenging 4 spitsen in het blauw, Del Piero, Iaquinta, Gilardino en Totti. Daar hoorde ik geen enkele Nederlandse sportjournalist over, laat staan Jan Mulder, Willem van Hanegem of Johan Cruyff.
Want dat past niet in het dogmatische beeld van het Italiaanse voetbal.

Zo beleef ik de wedstrijden van mijn vaderland tegen mijn geboorteland, 15 maal is deze interland gespeeld, 2 maal won Nederland, 6 maal werd er gelijkgespeeld, 7 maal won Italië. Nederland scoorde 15 doelpunten in deze onderlinge confrontaties, Italië 22 doelpunten, uit 22 aanvallen, counter of niet.

Uw presentator Papa Bouba Diop a.k.a Bruno Giuntoli

P.S Moge de beste winnen.